Тоҷикӣ
Русский 
English (UK) 
Хабархои сиёси (512)
Dolor pretium adipiscing Nam Curabitur nulla Duis id tellus at et. Dui orci Sed dolor Aenean tincidunt vitae vitae sed mattis sed. Purus Vivamus dapibus lorem Vestibulum dis pellentesque tristique dui Morbi hendrerit. Eu eu eros interdum tempus facilisi orci mollis netus semper massa. Consequat sed pellentesque cursus et vel nunc lacinia quis semper senectus. Felis Donec libero nibh Sed velit a Nulla elit dui porttitor.
28-уми сентябри соли 2018 дар шаҳри Душанбе Ҷаласаи навбатии Шӯрои Сарони давлатҳои Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил доир гардид, ки дар он оид ба масоили мубрами рӯзнома, аз ҷумла, дар бораи таҳкими минбаъдаи ҳамгироии кишварҳои ИДМ дар соҳаҳои таъмини амнияту субот дар ҳудуди ИДМ, ҳамкории тиҷоратию иқтисодӣ дар истеҳсолот, энергетика, нақлиёту коммуникатсия ва фарҳангию гуманитарӣ табодули афкор сурат гирифт ва қарорҳои муҳиму бунёдӣ пазируфта шуданд. Ҳамчунин, дар мавриди пурзӯр кардани мубориза бар зидди ҷинояткорӣ, терроризму ифродгароӣ, тиҷорати одамон ва ҷинояткорӣ ба воситаи технологияҳои иттилоотӣ аз ҷониби иштирокдорони ҷаласаи мазкур таъкид гардид.
Баргузор шудани ҳамоиши сарони давлатҳои ИДМ дар шаҳри Душанбе ва раисии Пешвои муаззами миллат – Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар он далели обрӯю нуфуз ва мақоми баланди сарвари давлати тоҷикон ва Ҷумҳурии Тоҷикистон дар арсаи сиёсати минтақавӣ ва ҷаҳонӣ аст.
Ҳамаи ин комёбию дастовардҳои кишвари маҳбуби моро душманону бадандешони миллат нодида мегиранд ва аз рӯи бухлу ҳасад, кинаварзию дурӯғгӯӣ ва заъфу нотавонӣ афкору ақидаҳои ғаразноку буҳтономези худро дар хусуси фаъолияти Президент ва давлату Ҳукумати кишвар дар шабакаҳои иҷтимоӣ баён менамоянд.
Корбарони фейсбук Омари Амониён ва Карина Сафарова назари ғаразноку манфии худро дар мавриди истиқболу меҳмоннавозии тоҷикона, ки аз ҷониби Пешвои миллат - Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Шоми дӯстӣ нисбат ба сарони давлатҳои ИДМ дар бӯстонсарои ҳукуматӣ ташкил карда буд, изҳор кардаанд, ки ин амал худ нишонаи пастфитратию айбҷӯии эшон мебошад.
Дар бораи чунин одамони бадгуҳар бузургон фармудаанд:
Айби худ аблаҳ набинад дар ҷаҳон,
Бошад ӯ дар ҷустани айби касон.
Мо ба танзу интиқоди айбҷӯён – рӯзноманигор Азизии Нақибзод, табибу фаъоли сиёсӣ Абдулло Давлатов ва корбари фейсбук Муҳиббуллоҳ Аминӣ, ки ифтихори миллию ватандӯстӣ надоранд ва воқеияту ҳақиқати имрӯзаи давлату ҷомеаи моро таҳриф мекунанд, бо байти дар боло зикргардида посух мегуем.
Ҷумҳурии Тоҷикистон бо касби истиқлолияти давлатӣ дар соҳаи сиёсию иқтисодӣ ва иҷтимоию фарҳангӣ бо роҳбари муваффақонаи Пешвои миллат – Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба дастовардҳои бесобиқаю беназир ноил гардидааст ва туҳмату буҳтонҳои ватанфурӯшону душманони давлату миллати солори тоҷик аз ҷониби мардуми шарифи кишвар ҳаргиз пазируфта намешавад ва амалҳои ихтилофангези онҳо кишвари моро аз роҳи расидан ба ҳадафҳои бузурги стратегию сарнавиштсоз баргардонида наметавонад.
Қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат» Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Рахмон ва дастоварҳои замони истиқлолият
Written by ДонишгоҳАсосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон воқеан шахсест, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳти роҳбариаш ҳамчун давлати демократӣ, ҳуқуқбунёд, дунявӣ ва ягона дар харитаи сиёсии ҷаҳон ҷойи сазовор худро гирифт. Ба қадри ӯ расидан, номи ӯро гиромӣ доштан ва роҳи интихобкардаи ӯро ҳифз карда идома додан, эҳтирому арҷгузорӣ аз роҳи таърихии муборизаи қаҳрамононаи халқи тоҷик барои истиқлолият ва озодӣ буда, қадршиносӣ аз давлати миллӣ, демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявии Тоҷикистон аст.
Пурнур шаҳчароғӣ, эй раҳнамои миллат,
Раҳҷуи бахти халқӣ, эй раҳкушои миллат.
Достони сулҳу ваҳдат бо хуни дил навиштӣ,
Аз хишти ҷисму ҷонат карди бинои миллат.
Хушбахтона, барои мо ҷавонон боиси ифтихор аст, ки дар таърихи қонунгузории Тоҷикистон 25-уми декабри соли 2015 саҳифаи тозае боз шуд. Аз тарафи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ин рӯз як қатор қонунҳо, аз ҷумла, Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат» ба имзо расид. Ҳанӯз 9-уми декабри соли 2015 бо назардошти иродаи мардуми шарифи Тоҷикистон ва дар асоси пешниҳоди бархе аз вакилони Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат» кабул карда шуда буд. Қабули чунин қонун дар воқеъ арзи садокату эҳтиром ба хизматҳои шоистаи муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аст.
Кушишҳои пайваста ва фидокоронаи ин сиёсатмадори барҷаста буд, ки тоҷикон чун миллати дорои забону фарҳанг ва таърихи қадима ба ҷаҳониён муаррифӣ шудаанд. Барҷост, ки Раиси Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон Низом Қосим дар мақолаи худ, ки бо номи “Пеши раҳи ту во бод...” гуфтааст:
Дар ҷону дил гирифтӣ аз сидқ дарди Миллат,
Гашти табиби Миллат, карди давои Миллат.
Кам сарваре ба олам бо чораи фароҳам,
Аз интиҳои Миллат ҷуст ибтидои Миллат.
Ҳар бенавои қисмат аз ту навои дил ёфт,
Оҳанги бахт бинмуд, шуд ҳамнавои Миллат.
Воқеан ҳам, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои миллат ва халқи Тоҷикистон хидмати таърихӣ намуда, миллатро аз парокандагӣ ва давлатро аз нестшавӣ наҷот дод. Тоҷиконро ба сулҳи комил ҳидоят намуда, барои аз як кишвари дар вартаи нобудӣ қарордошта, ба давлати рӯ ба инкишоф расонидани Тоҷикистон ва дар марзи ғояи миллӣ қарор додани идеяи ваҳдати миллӣ нақши калон дорад.
Ҳанӯз соли 1992 дар иҷлосияи таърихию тақдирсози XYI Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон фарзанди фарзонаву сарсупурдаи миллат Эмомалӣ Раҳмон дар рӯзи нахустини по бар арсаи роҳбарии давлат ниҳодан, ба мардуми тоҷик бо суханони фаромӯшнашавандаи худ муроҷиат намуда буд: «Ман ба Шумо сулҳ меорам. То он даме ки дар хориҷи кишвар як нафар тоҷики гуреза боқӣ монад, ман ором буда наметавонам».
Ва тавре ки мо шоҳид ҳастем, Сарвари ҷавони Тоҷикистони навин ба ин ваъдаи хеш ҷавонмардона вафо намуд. Маҳз бо шарофати ҷуръату матонати беандоза, масъулияти баланди ватандорӣ ва талошҳои пайгиронаи Эмомалӣ Раҳмон сулҳу ваҳдат дар кишварамон дар як муддати кӯтоҳи таърихӣ барқарор шуд. 27-уми июни соли 1997 Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ ба имзо расид ва берун аз хоки ватан ҳеҷ як гурезае намонд.
Ба шарофати ба имзо расидани ин созишномаи такдирсоз миллати азизамон тавонист, ки ба муноқишаҳои дохилӣ ва муқовимати мусаллаҳона хотима бахшида, ба марҳалаи навини Тоҷикистон – гузоштани пойдевори сулҳ, таъмини ваҳдати миллӣ ва дар ин асос ба эътидол овардани фаъолияти соҳаҳои хоҷагии халқи Тоҷикистон ва рушди онҳо оғоз намояд.
Имсол аз имзои Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллии Тоҷикистон 21 – сол сипарӣ шуд. Бинобар ин, моро лозим аст, ки ин неъмати бебаҳо ва муқаддас – Ваҳдати миллиро пос нигоҳ дорем, ба қадри он расем ва ҷавонони ватандӯсту ватанпарвар гардида, дар оянда ин гавҳари ноёбро ҳифзу эҳтиёт намоем.
Албатта боиси зикр ва ёдоварист, ки бо дастуру супоришҳои мустақими Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳалли масъалаҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ, фарҳангӣ, сиёсӣ ва соҳаҳои гуногуни ҳаёти кишвар барномаҳои сармоягузорӣ, коркарди нақшаҳои дурнамо, стратегияҳо ва консепсияҳои миллӣ қабул шудаанд ва чорабиниҳои муҳими гуногун дар сатҳи ҳукумати ҷумҳурӣ гузаронида шудаанд, ки боварию эътимоди мардумро дар раванди бозсозии кишвар даҳчанд намуд.
Ин чорабиниҳо ва дастоварҳои муҳими замони истиқлолият иборат буданд аз:
1. Таъсиси Шӯрои ҷамъиятии Тоҷикистон;
2. Сохтмони роҳҳои оҳан, роҳҳои автомобилгард, нақбу нерӯгоҳҳои барқӣ, таҷдид ва ислоҳоти иқтисодӣ, яъне ба вуҷуд овардани бахши хусусӣ, аз буҳрон берун баромадан;
3. Дар соҳаи маорифи мамлакат 39 муассисаи таҳсилоти олии касбӣ вуҷуд дорад, ки дар он аз рӯйи 300 ихтисос, зиёда аз 156 ҳазор донишҷуён таҳсил намуда, ҳар сол беш аз 30 ҳазор нафар макотиби олиро хатм мекунанд;
4. Ҷалби зиёда аз 16 ҳазор нафар ҷавондухтарон ва ҷавонписарони болаёқат тибқи квотаи президентӣ ба муасисаҳои олии кишвар.
5. Ташкили идрорпулии байналмиллалии президентии “Дурахшандагон”
6. Дар мамлакат 2254 муассисаи таълимї бо маблағи 1млрд. 991 млн. 55ҳаз. сомонӣ таъмиру навсози шуд, ва нашри 30 миллион китоб, ки арзиши умумии онҳо ба 147 миллион сомонӣ баробар аст.
7. Дар сатҳи ҷаҳонӣ гузаронидани маъракаҳои фарҳангӣ, аз қабилӣ:
ü1100 – солагии таъсиси давлатдории Сомониён,
üСоли тамаддуни ориёӣ;
ü680 – солагии олим ва мутафаккири Шарқ Мирсаид Алии Ҳамадонӣ;
ü1150 – солагии устод Рӯдакӣ;
ü2700 – солагии Авасто;
ü1310 – солагии Имоми Аъзам Абӯҳанифа;
ü2500 - солагии Истаравшани таърихӣ;
ü2700 – солагии Кӯлоби бостонӣ;
ü3000 – солагии Ҳисори Шодмон;
üҶаҳонишави Наврӯзи оламафрӯз ва дигар фаъолиятҳои фарҳангӣ...
8. Ҷудо кардани 75 000 гектар замин барои кишту кори мардум ва паст кардани сатҳи камбизоатӣ аз 90% то ба 30%;
9. Таҳия, қабул ва дар амал тадбиқ кардани қонуну қарорҳои ҳуқуқӣ барои рушду равнақи демократия дар кишвар ва доир кардани чорабинию ҷашнҳои миллӣ ки бевосита бо ташаббус ва сиёсати пешгирифтаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон роҳандозӣ гардиданд.
Оре:
Бо чеҳраи кушода, бо ҳиммати зиёда,
Бурдӣ ба рӯйи дунё нуру сафои Миллат.
То чашми даҳр бурдӣ симои дилкашашро,
То минбари ҷаҳонӣ бурди садои Миллат.
Мо, ҷавонони саодатманди диёр бо шукргузорӣ аз Худованд ва аз чунин фазои ободу озоди ватан, аз неъматҳои гаронбаҳои Ваҳдату Истиқлолияти миллӣ, дар роҳи ифодаи ифтихори миллӣ, дар роҳи бунёд ва эҳёи давлати навин, ҳифзу ҳимояи муқаддасоти миллӣ ва муаррифии кишвар, ташаббусу талошҳои устуворро пешаи кори худ намуда, бо пуштибонӣ аз сиёсати пешгирифтаи дурандешонаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон роҳи интихобкардаи ӯро сармашқи кори худ намуда, баҳри ҳифзи он камари ҳиммат мебандем.
Мо, ҷавонон аз Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон боварӣ дорем ва қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат» – ро ҳамчун санади муҳим арзёбӣ намуда, дастаҷамъона пуштибонӣ менамоем.
Касе, к-ӯ боварии халқро арзанда мегардад,
Ба ҳар ҷо дӯстрӯ, ҳар хонаро зебанда мегардад.
Мирзоалиев А.А., декани факултети иқтисодиёт ва менеҷмент дотсент,
Додарбеков С.А., Асистенти кафедраи баҳисобгирии бухгалтерӣ ва аудит
Дар замони шиддатёбии рақобатҳои геосиёсии давлатҳои абарқудрат, густариши терроризму ифротгароӣ, раванду омилҳои манфии гумроҳсозию мағзшӯии ҷавонон ба воситаи шабакаҳои иҷтимоӣ ва гароиши онҳо ба ниҳоду созмонҳои гуногуни террористӣ масоили худшиносию худогоҳии миллӣ, бедории маънавӣ, зиракии сиёсӣ ва ватандӯстию ватанпарастии ҷавонон дар ҷомеаи кунунии мо аҳамияти муҳиму мубрам касб кардааст.
Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, ки таблиғгари фарҳангу забон ва арзишҳои муқаддаси миллӣ аст, ҳамеша дар мулоқоту суханрониҳои худ бо қишрҳои гуногуни ҷомеа доир ба худшиносию ифтихори миллӣ ва бедории маънавию зиракии ҷавонони тоҷик изҳори андеша менамояд.
Оре, дар замони муосир рӯ овардани зиёиёни миллат ва, бавежа, ҷавонони худогоҳи он ба фарҳангу маънавияти миллӣ, ки яке аз рукнҳои муҳиму бунёдии истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аст, онҳоро аз гумроҳию нодонӣ, фирефта шудан ва гаравидан бо ниҳоду созмонҳои террористиву ифротгароӣ эмин нигоҳ медорад.
Дар замони осебпазирию коста шудани арзишҳои динию миллӣ, паст рафтани ахлоқу одоби наврасону ҷавонон нақшу мақом ва нуфузи зиёиён ва, махсусан, устодону омӯзгорон, ки ба таълиму тарбия шуғл меварзанд, бисёр бузург аст. Омӯзгорони асил бояд масъулияту вазифаи худро дар боло бурдани худшиносию худогоҳӣ, ифтихори миллӣ, зиракии сиёсӣ, бедории маънавӣ ва ватандӯстию ватанпарастии ҷавонону наврасони имрӯза дарёбанд ва ҳамвора саъю кӯшиш намоянд, ки ин қишри ояндасози ҷомеа бофарҳангу маърифатнок ба камол расад.
Наврасону ҷавонони мо агар ватандӯстию зиракии сиёсӣ ва худшиносию ифтихори миллӣ дошта бошанд, онҳо ҳаргиз ба ниҳоду созмонҳои террористиву ифротгароӣ ворид намешаванд, ба миллату Ватан хиёнат намекунанд ва барои манфиатҳои бегонагон ҷони худро дар Сурияву Ироқ ва Афғонистон қурбон намекунанд. Чунончӣ, як гурӯҳ ҷавонони тоҷик бо далели фирефтаю мағшӯӣ шудан ба сайёҳони хориҷӣ дар ноҳияи Данғара ҳамла карданд ва онҳоро ба қатл расониданд. Ҳамчунин, собиқ афсари Кумитаи давлатии амнияти миллӣ Маҳмадалӣ Расулов ба Ватану миллат ва давлати Тоҷикистон хиёнат карда, Кумитаи давлатии амнияти миллӣ ва давлати Тоҷикистонро ба терроризм гунаҳгор кардааст, ки ин сухану гуфтори ватанфурӯшу хоин М.Расулов иғвогарию дасисабозӣ ва туҳмату буҳтон аст.
Мо устодону омӯзгорон ва ҳамаи зиёиёни кишвар бояд бо амалҳои созандаи худ дар мавриди ҳифзи истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, боло бурдани мақому нуфузи кишвар, дастгирию ҷонибдории ташаббусу иқдомҳои бузурги Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва таълиму тарбияи насли ояднасози давлату миллати фарҳангсолори тоҷик саъю кӯшиш намоем.
Қодирова З.Ҳ., муовини ректор оид ба ҳамкориҳои
байналмилалӣ ва робита бо ҷомеа
ангораи як мусаввара ...
1.МАЗО МО МАЗО
"Гузашт он чи гузашт".
Аз гузаштаи Муҳиддин Кабирӣ ҳарфи зиёде намегӯям. Миёни як ҳизби сиёсии собиқадор ва бонуфузро бишкаст. Даҳҳо нафар кушта ва зиндон шуданд. Садҳо нафар хонахез рӯ ба муҳоҷират оварданд. Агар Кабирӣ инсоф медошт ҳатман истеъфо медод.
Кишвари офтобиамон - Тоҷикистони соҳибистиқлол, ки ҷашни 27-умин солгардашро бо шукӯҳу шаҳомати хосса таҷлил намудем, рӯз то рӯз ободу зебо ва сатҳи зиндагии мардумаш боз ҳам беҳтару хубтар гардида, дар арсаи байналмилалӣ обрӯю эътибори бештар пайдо карда истодааст. Воқеан ҳам дастовардҳое, ки кишвари азизамон тайи солҳои истиқлолӣ ба даст овардааст хеле зиёданд ва онҳо баёнгари ҷаҳду талош ва заҳматҳои ҳамешагии мардуми шарифи Тоҷикистон таҳти Сарварии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон мебошад.
Дар ҳақиқат имрӯз ба кадом гӯшаву канори ҷумҳурӣ назар наафканем, ба хубӣ мебинем, ки ин ё он минтақа (ҳатто дурдасттарин гӯша)-и мамлакат хеле рушд карда симояш бо куллӣ тағйир ёфтааст. Вале аз чи бошад, ки бадхоҳону нотавонбинони миллату давлат дастовардҳои беназири кишвари азизамонро нодида гирифта ба он баҳои ҳаққонӣ намедиҳанд, баръакс ба сараш тӯҳмату бӯҳтонҳои зиёдро бор карданӣ мешаванд ва бо ин рафтору амалҳои ноҷавонмардонаашон обрӯю эътибор ва нуфузи ватани азизамонро дар миқёси байналмилалӣ паст заданӣ мешаванд. Вале онҳо дарк намекунанд ва фаромӯш кардаанд, ки ба суханҳои беасос ва иғвогаронаи онҳо мардуми шарифи Тоҷикистон бовар намекунанд ва аз дастовардҳои беназири давраи соҳибистиқлолӣ, ки воқеан ҳам хеле зиёданд, ифтихор мекунанд.
Ба андешаи мо он нафаронеро, ки рушди босуботи Тоҷикистон ва боло рафтани сатҳи зиндагии мардуми онро дидаю дониста инкор мекунанд, зарур аст, ки мақоли халқии «Офтобро бо доман пӯшонида намешавад»-ро ба ёд биоранд. Кас ҳайрон мешавад, ки нотавонбинони миллат сафедро сафеду сиёҳро сиёҳ нагуфта, онро таҳриф мекунанд, бехабар аз он ки мардуми шарафманди Тоҷикистон, ки шаҳди истиқлолиятро чашидаанду ба шарофати он номи тоҷику давлати тоҷиконро дар арсаи байналмилалӣ баланд бардоштаанд, ба тӯҳмату бӯҳтон ва суханҳои беасоси хоинону натавонбинони миллат бовар намекунанд.
Ҳайати устодону кормандон ва донишҷӯёни Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон, ки мақсаду маромашон амалӣ гардонидани дастуру ҳидоятҳои Пешвои муаззами миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва ҳисса гузоштан дар рушди ҳамаҷонибаи ватани маҳбубамон - Тоҷикистони соҳибистиқлол мебошад, ба ҳеҷ ваҷҳ гуфтору амалҳои ғаразноки хоинону ватанфурӯшони миллатро, ки даъвои ватанхоҳӣ мекунанду дар асл ба шаъну шарафи он иснод меоранд, ҷонибдорӣ нахоҳанд кард.
Рӯзҳои охир дар сомонаи «Озодандешон» муроҷиати беасоси рӯзноманигорон ҷиҳати сиёҳ намудани фазои солим дар кишвари мо чоп шуда, мавриди баррасӣ қарор дорад, ки ин амал авзои ҷомеаро халалдор месозад. Ба ақидаи мо бояд ба ин мавод ва ба муаллифони онҳо диққат надиҳем, чунки агар онҳо барои рушди кишвар ҳиссагузор мебуданд, ба ин корҳо машғул нашуда, дар Ватани азизи мо зиндагӣ ва кор мекарданд.
Таҳлили муроҷиати Шуҳрати Раҳматулло нишон дод, ки даъвои ӯ, ки гӯё барои фаъолияти касбӣ ӯро ҳокимияти Тоҷикистон мавриди таъқиб қарор медода бошад, асоси воқеӣ надорад. Ба гуфти ӯ ҳокимият чандин бор ӯро дастгир карданӣ шудааст, низ беасос аст, чунки роҳҳои муайяншудаи баргардонидани шаҳрвандони гунаҳгор мавҷуд аст.
Ҳоло ӯ берун аз кишвар қарор ва даъво дорад, ки на танҳо худаш, балки модар ва хоҳаронашро низ барои фаъолияти касбии вай ва ақидаҳои сиёсии падараш, ки дар маҳбас аст, таъқиб мекунанд.
Ба гуфтаи ӯ модару хоҳараш ҳар ҳафтаю ҳар моҳ барои пурсиш аз тарафи Вазорати корҳои дохилӣ ва Кумитаи амнияти миллӣ баъди баромадаш дар сомонаҳои иҷтимоӣ даъват карда мешаванд, асос надорад, чунки ӯ аз куҷо медонад, онҳоро кӣ ва кай даъват намудааст.
Ба ақидаи мо даъвои ӯ, ки гӯё аз язнаи ӯ ҳоҳиш намудаанд, ки аз хоҳараш ҷудо шавад, ё ӯ ба маҳбас кашида мешавад, чизи бофтааст. Агар то имрӯз ин кор сурат нагирифтааст, барои чӣ ниҳодҳои бонуфузи давлатиро гунаҳгор менамояд, яъне худ ба ҷиноят роҳ додааст.
Ақидае, ки духтурони тоҷик ба фарзандони иллатноки язнаи ӯ кӯмак намерасонанд, низ беасос аст, чунки дар кишвар имрӯз ин масъала ҳалли худро ба пуррагӣ ёфтааст ва духтурони оилавӣ дар ҳамаи маҳалҳои кишвар ба ин масъала диққати ҷиддӣ дода, кумаки худро сари вақт ба маризону маъюбон мерасонанд. Ҳангоми фиристодани бачаҳои маъюб ҷиҳати табобат ба хориҷи кишвар аз тарафи ҳокимияти давлатӣ ба онҳо кумаки амалӣ расонида мешавад.
Бояд қайд намуд, ки дар тамоми ҳудуди кишвар ташкилотҳои иҷтимоӣ сари вақт бо либоси мактабӣ ҳамаи бачаҳои маъюбро таъмин менамоянд. Он андешае, ки хоҳари ӯро барои пӯшидани рӯймол ба милиса даъват кардаанд, низ беасос аст. Ҳамарӯза дар минтақаҳои кишвар шаҳрвандон либосҳои миллӣ мепӯшанд ва касе ба онҳо эрод намегирад.
Гӯё, ки ӯ сабт дорад ва шаҳрвандон метавонанд бо ин сабт шинос шаванд, низ беасос аст, чунки ӯ дар хориҷи кишвар аст ва аз куҷо медонад, ки занҳои тоҷик барои пӯшидани либоси миллӣ таъқиб мешаванд.
Даъвои ӯ, ки ҳазорҳо шаҳрванд аз ҳокимият розӣ нестанд, низ асос надорад. Инчунин, гуфтаи ӯ, ки баъди чопи ин муроҷиатнома таъқиб нисбаташ боз афзун мешавад, низ нодуруст аст.
Ба ақидаи мо муроҷиати ӯ ба ташкилотҳои байналмилалӣ оид ба ҳуқуқи инсон ва давлатҳои демократӣ барои ҳимояи хешу таборашон, ки оппозитсионер ва динпарастанд, аз таъқиботи ҳокимияти Тоҷикистон асос надорад.
Бародари азиз, ба кишвар баргардед ва бо чашми худ бубинед, ки дар Ватани ободи мо ҳамаи шароит дар ҷиҳати таъмини зиндагии солим ва фазои озод барои рушди давлати демократию дунявӣ фароҳам оварда шудааст. Тамоми мардуми бонангу номуси кишвар сиёсати имрӯзаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва ҳокимияти давлатиро ба пуррагӣ дастгирӣ намуда, барои рушди босуботи иқтисодиёти он камар бастаанд.
Раҷабов Р.К. профессори
Донишгоҳи давлатии тиҷорати Тоҷикистон
Масъуди Сипанд, адиби эронитабори Амрико: «Эмомалӣ Раҳмон абармарди таърихи Тоҷикистон аст»
Written by Cомона
Масъуди Сипанд, шоир, достоннавис ва рӯзноманигори эронитабори муқими иёлати Калифорнияи Амрико аз Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба унвони абармарди таърихи Тоҷикистон ном бурд.
Ҷаласаи ҳуқуқи инсони Созмони Амният ва Ҳамкории Аврупо, ки дар шаҳри Варшаваи Лаҳистон баргузор гардид, бори дигар собит сохт, ки душманони миллати тоҷик ва мухолифини давлати тоҷикон бо ҳар роҳу усули ноҷавонмардона меҳоҳанд, ки обрӯи эътибори ҷумҳуриро дар арсаи байналмилалӣ паст зананд ва барои иҷрои фармонҳои хоҷагону маблағгузорони худ ба ҳама гуна разилӣ қодиранд.
Бояд қайд кард, ки аз наворҳои дар васоити ахбори омма нашршуда бармеояд, ки дар байни онҳо ҷавононе ҳастанд, ки худ саводи кофие надоранд, забони хориҷиро намедонанд, на аз сиёсат хабар доранду на аз таъриху тамаддуни кишвар. Маълум аст, ки онҳоро хоини миллати тоҷик Кабирӣ бо ҳаммаслакони худ ба доми фиребу найранги худ кашидааст ва барои мақсадҳои ғаразноки худ истифода менамояд.
Ростӣ, дили мо – ҷавонони ободкори кишвар ба ҳоли чунин ҷавонони ватангадо месӯзад, ки бо супоришу маблағгузории душманони миллати мо тӯтивор оид ба ҳуқуқи инсону демократия сухан мегӯянд. Кош онҳо заррае ҳам аз принсипҳои давлати демокративу сиёсати созандаи Пешвои миллат хабардор мешуданд.
Вале ин ҳама намоишҳои хоинон дер давом нахоҳад кард ва чанде пас онҳо ба хоҷагони беномуси худ даркор ҳам намешаванд.
Дар ҳоле, ки ин аблаҳон дур аз ватан, дар гадогиву талбандагӣ умри ҷавони худро хазон мекунанд, ҷавонони саодатманди миллат бо нерӯи созандаи худ баҳри ободии Ватани азизамон камар бастаанду бо хушнудӣ барои рӯзе, ки дар таърихи миллати тоҷик бо ҳарфҳои тиллоӣ навишта мешавад, яъне Рӯзи ба истофода додани агрегати нахустини НБО «Роғун» омодагӣ мебинанду ба фардои дурахшони Тоҷикистони маҳбуб устуворона қадам мезананд
Ба он ҷавонони роҳгумзадаи дур аз ватан муроҷиат менамоем, ки зудтар иштибоҳи худро фаҳманд, тавба намоянд ва ба ватани худ, ба назди падару модар ва наздикони хеш баргашта, он нерӯи худро барои ободии кишвар сарф намоянд.
Як ҳафта пеш дар шаҳри Варшаваи кишвари Полша ҷаласаи Дафтари ҳуқуқи башари Созмони амнияту ҳамкории Аврупо бо иштироки нерӯҳои мухолифин ва аъзои ҳайати расмии Ҳукумати Тоҷикистон доир гардид, ки дар он хоинону ватанфурӯшони миллати тоҷик бо иғвогарию дасисабозӣ ва муноқиша пархошҷӯи бо намояндагони расмии Ҳукумати кишвар мақсаду ғаразҳои нопоку матраҳшудаи худро ба ҷомеаи мутамаддин нишон доданд.
Душманони миллату меҳани бостонии тоҷик бо роҳу воситаҳои гуногун мехоҳонд, ки худро нерӯҳои демократию инсонгаро, ҳомии ҳуқуқи башар ва озодии инсон дар назди ҷомеаи ҷаҳонӣ муаррифӣ намоянд ва симои давлату Ҳукумати Тоҷикистонро бо гуфтору рафтори ноодилонаю муғризонаи худ ба таври манфию ғайридемократӣ арзёбӣ кунанд.
Аммо имрӯз ҷаҳони мутамаддин, мардумии шарифи тоҷик ва, бавежа, ҷавонони саодатёри он ҳадафу ғаразҳои нопок ва чеҳраи аслии ватанфурӯшону хоинони давлату миллати куҳанбунёди моро равшану бармало медонанд ва ҳаргиз фирефтаи аъмоли зишту афкори пасти мухолифону душманони кишвари истиқлолманди тоҷикон нахоҳанд шуд.
Кунун мухолифини тоҷик дар сароби андешаву пиндорҳои ботилу афсонавии худ зиста, ба хотири манфиатҳои нафсонию гурӯҳӣ дину мазҳаб ва модару меҳани ниёгонро фурӯхтаанд ва теша ба решаю асолати хеш мезананд. Чунин афроди бегонапараст ҳаққу ҳуқуқи маънавию ахлоқии аз номи давлату миллати тоҷик сухан гуфтанро надоранд.
Сарфи назар аз кӯшишу дасисабозиҳои мухолифин давлати тозаистиқлоли тоҷикон чун субъекти бонуфузи муносибатшҳои байналмилалӣ аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ пазируфта шудааст ва дар зарфи 27 соли истиқлолият дар ҷодаи сиёсию иқтисодӣ ва фарҳангию иҷтимоӣ ба дастоварду муваффақиятҳои бузурге дастёб гардидааст.
Кишвари мо бо қадамҳои устувору музаффарона дар роҳи истиқлолхоҳию давлатсозӣ, худшиносию худогоҳӣ, зинда гардонидани ойину суннатҳои ниёгон ва бунёди ҷомеаи демократию мардумсолор дар партави дастуру ҳидоятҳои Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пеш рафта истодааст.
Давлату Ҳукумати Тоҷикистон дар роҳи расидан ба ҳадафҳои бузургу созандаи кишвар ва таҷлили 30-юмин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба маслиҳату машварати ватанфурӯшону бардагони хоҷагони хориҷӣ ниёзе надорад ва онҳо бо афкору аъмоли ғаразноки худ давлату миллати фарҳангсолори тоҷикро ҳаргиз аз роҳи бунёди ҷомеаи озоду демократӣ ва аз ҷиҳати иқтисодию иҷтимоӣ ва фарҳангӣ рушдёфта баргардонида наметавонанд.
Шуъбаи робита бо ҷомеа
Раёсат, омӯзгорону кормандон ва донишҷӯёни ДДТТ дар айёми таҷлили 27-уми солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон амали нодурусту иғвогаронаи мухолифин тоҷикро, ки санаи 9-уми сентябри соли 2018 дар пойтахти Полша Эъломияи таъсиси Паймони Миллии Тоҷикистонро қабул карданд, шадидан маҳкум менамоянд.
Мардуми шарифи Тоҷикистон ва, бахусус, ҷавонони сарфарози он ба туҳмату буҳтон ва иғвогарию дасисабозии ватанфурӯшону хоинони миллат, ки ба хотири манфиатҳои маҳдуди ҳизбию гурӯҳӣ ва нафсонии худ бар зидди давлату миллати тоҷикон дар шабакаҳои иҷтимоӣ мухолифату душмании иттилоотиро ба роҳ мондаанд, дода намешаванд ва ин амалҳои муғризонаро мавриди эътибору эътимод қарор намедиҳанд.
Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷашни бузурги давлатию миллии кишвари озоду ободи мо ва дастоварду комёбии беназири миллати бофарҳангу бостонии тоҷик аст.
Миллати мутамаддини тоҷик имсол низ бо роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои муаззами миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 27-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар фазою муҳити сулҳу субот ва дӯстию ҳусни тафоҳум бо комёбиҳои бузург дар соҳаи иқтисодиёту иҷтимоиёт ва фарҳанг ҷашн гирифтанд.
Омӯзгорону донишҷӯёни ДДТТ ва кулли мардуми азизи Тоҷикистони соҳибистиқлол сиёсати созандаю хирадмандонаи Пешвои муаззами миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмонро комилан ҷонибдорӣ менамоянд ва Истиқлолияти давлатии кишвари маҳбуби худро дар муборизаю набардҳои гуногун бар зидди ватанфурӯшону душманони миллати тоҷик ҳифзу нигоҳдорӣ мекунанд.
More...
11-уми сентябри соли 2018 дар саҳни биное, ки анҷумани Созмони амнияту ҳамкории Аврупо-САҲА идома дошт, дар байни намояндагони ҳайати расмии Ҳукумати Тоҷикистон ва фаъолони мухолифини тоҷик дар хориҷи кишвар муноқишаю занозанӣ ба вуҷуд омад. Ҳангоми аз бинои анҷумани берун омадани намояндагони расмии ҳукумати Тоҷикистон яке аз намояндагони оппозитсия ба Мулло Аёмиддин Сатторов, узви собиқи ҲНИТ, аълон намояндаи расмии Ҳукуматӣ овезае бо шиори «Озодӣ ба маҳбусони сиёсии Тоҷикистон!»-ро дод, то дар чунин вазъият аз ӯ сурат бигирад. Дар ин вақт як ҷавон бо либоси расмӣ шиори мазкурро аз дасти Мулло Аёмиддин Сатторов чанг зада гирифт ва онро пора-пора кард.
Дар натиҷаи ин амали иғвоангезона ва муғризонаи намояндагони ҷониби мухолифин бо номи Сулаймон Орзуев ва Вайсиддин Одинаев нисбат ба намояндагони ҳайати расмии Ҳукумати Тоҷикистон ва занозанӣ рух дод, ки дар ин амали ноҷавонмардона, таҳрикомез ва ноодилона мухолифини тоҷик гунаҳгор мебошанд ва онҳо боз як бори дигар қалби нопоку чеҳраи манфури худро ба ҷомеаи мутамаддини Аврупои имрӯза нишон доданд.
Масъулини анҷумани САҲА дар ҷаласа аз ҳайати расмии Ҳукумати Тоҷикистон дар мавриди амалҳои моҷароҷӯёнаву таҳрикомези мухолифини тоҷик дар шаҳри Варшаваи Полша узр хостанд.
Мо намояндагони ҷомеаи шањрвандии Тоҷикистони соҳибистиқлол чунин гуфтору рафтори нодурусту ғаразноки мухолифини тоҷикро, ки ба миллату меҳани худ душманию кинаварзӣ мекунанд, ҳаргиз намепазирем ва онҳоро комилан маҳкум менамоем.
Ҷумҳурии Тоҷикистон дар давоми 26 соли охир, хусусан аз солҳои 90-уми асри гузашта то ин ҷониб, ба масъалаҳои мубориза бар зидди экстремизм таҷрибаи калон ба даст овардааст. Тавре медонем, аз нахустин давраҳои рушду такомули ҷомеа бар зидди ҷинояткорон муборизаи беамон мебарад. Зеро ҷиноят ва ҷинояткорон дар тасаввур ва афкори маъмулӣ ҳамчун амали манфӣ нақш бастааст. Экстремизм раванди ҷонибдории усулҳои ифротӣ, ки аз тарафи ҳизбҳо, созмонҳо, гурӯҳҳои сиёсӣ ва ҳатто аз тарафи базе давлатҳо созмон ва дастгирӣ меёбанд, дониста мешавад. Ифротгароӣ изҳори фаъолияти ифротии шахсони ҳуқуқӣ ва воқеӣ барои даъвати нооромӣ, дигаргунии сохти конститутсионии давлат, ғасби ҳокимият ва тасарруфи салоҳияти он, ангезонидани нажодпарастӣ, миллатгароӣ, бадбинии иҷтимоӣ, мазҳабӣ ва ба ин монанд амалҳоро дар бар мегирад. Махсусан, ифротгароии динӣ фаъолияти аз нигоҳи динӣ ниқобпўшониест, ки базурӣ дигаргун сохтани сохти давлатӣ ё ғасби зураворонаи ҳокимият, халалдор сохтани соҳибихтиёрӣ ва тамомияти арзи давлат ва ба ин мақсадҳо ба амал овардани душманию бадбинӣ мебошад.
Терроризми динӣ низ иҷрои амалҳое мебошад, ки бо мақсади ҷисман нобуд сохтани ҳарифи сиёсӣ, ба амал баровардани хавфу хатар барои одамони бегуноҳ ва ё бевосита нобуд сохтани онҳо, халалдор сохтани тартиботи ҷамъиятӣ, таъсиррасонӣ ба қабули қарордод аз ҷониби мақомоти ҳокимият ва бо мақсади ба амал овардани вазъияти тарсу ҳаррос ва тарсонидани аҳолӣ истифода мешаванд.
Терроризм ва экстремизм дар якҷоягӣ дар ҷомеаи имрӯза яке аз омилҳои хавфноки ҷинояткорӣ ба ҳисоб рафта, муборизаи пуршиддат бар зидди ин навъи хата, ба вазифаҳои муҳим ва аввалиндараҷа мубаддал гардидааст.
Пас аз барҳам хӯрдани Иттиҳоди Шӯравӣ, ки дар раванди он пас аз чанде Иттиҳоди Давлатҳои Мустақил (ИДМ) таъсис тода шуд, дар мавсими оғози соҳибистиқлолият ба сатҳи иҷтимоӣ – иқтисодии зиндагии мардум таъсиргузор гашт. Замони барқарор гардидани давлати ҳуқуқбунёди соҳибистиқлол, гузаштан ба шаклҳои навиқонунгузорӣ дар шароитҳои мураккаби ҷамъиятӣ ҷараён мегирифт ва табиист, ки сатҳи ҷинояткорӣ, падидаҳои номатлуб ба таъғйирёбии хусусият ва сифати он ба низоми ҷамъиятӣ, истеҳсолот, тақсимоти неъматҳои моддӣ, маданият ва иҷтимоиётиҷомеа таъсир расонид.
Бо сабабҳои маълум гурӯҳҳои муташаккили ҷинояткор бо қувваҳои сиёсӣ дохил шуда, фаъолияти сохторҳои ҳифзи ҳуқуқ ва ҳокимияти давлатиро фалаҷ гардонида, бо роҳи фишору зуроварӣ соҳаҳои иқтисодиёт ва арсаи сиёсиро зери назорат мегирифтанд. Ғайр аз ин, дар солҳои даргириҳои муқовимати шаҳрвандӣ миқдори зиёди аслиҳа ба дасти гурӯҳҳои ҷинояткорон афтод, ки онҳо аз вазъияти басо ногувори кишвар истифода бурда, бар хилофи сохти давлатдорӣ нисбат ба аҳолии осоишта ҷиноятҳои вазнин ва махсусан вазнин чун таҷовуз, одамкушӣ, роҳзанӣ, ғоратгарӣ, гаравгонгирӣ, ифротгароӣ ва актҳои террористӣ содир менамуданд. Аз рӯи таҳлилҳо, то кунун гаравидани ноболиғону ҷавонон ба гурӯҳҳои ифротию террористӣ, таҳсил дар мактабҳои ғайрирасмии кишварҳои исломӣ мушоҳида мешавад. Айни замон ташкилотҳои террористии «Ансоруллоҳ», «Ҳаракати исломии Узбекистон», «Ҳизби таҳрир», «Ҷамоати таблиғ», «Ҷамоати даъват», «Салафия», «Толибон» «Давлати исломӣ» ва «Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон», ки фаъолияташон дар Тоҷикистон мамнӯъ эълон шудааст, ноболиғонро бо ҳар роҳу восита ба сафҳои худ ҷалб намуда, ба давлатҳои исломӣ мефиристанд.
Ифротгароӣ дар шароити имрӯза бештар ба сиёсат дахл намуда, тазоҳуротро дар ниҳоди ҳамаи мазҳабҳо ба вуҷуд овардааст. Мақсади ниҳоии онҳо ба ҳар роҳу восита созмон додани давлати ягонаи бесарҳади мусулмонист.
Боз як рохи ТЭТ ХНИТ баста шуд, яъне 8-уми июни соли 2016 дар шаҳри Ереван ҷаласаи Кумитаи котибони шӯроҳои амнияти давлатҳои узви Созмони Аҳдномаи Амнияти Дастаҷамъӣ (СААД) таҳти раёсати ҷониби Арманистон баргузор гардид. Дар ҷаласа ҷонибҳо рӯйхати ташкилотҳоеро, ки дар кишварҳои узви СААД террористӣ ва экстремистӣ эътироф шудаанд, бо қарори дахлдор ба мувофиқа расониданд. Дар рӯйхати мазкур дар қатори дигар созмонҳои террористии байналмилалӣ, ба монанди «Ал-Қоида», «ДИИШ», «Ихвон-ул муслимин», «Ансоруллоҳ», инчунин Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон низ таҳти №65 ворид карда шуд. Тавре иштирокчиёни ҷаласа зикр намуданд, рӯйхати ташкилотҳое, ки террористӣ эътироф гардидаанд, ба мақомоти салоҳиятдори давлатҳои узви СААД имкон медиҳад, то амалиётҳои ҳамоҳангшудаи худро баҳри муайян ва пешгирӣ кардани фаъолияти онҳо дар минтақаи таҳти масъулити СААД имконпазир гардонад. Мақсадҳои СААД таъмини сулҳу субот ва амнияти байналмилалию минтақавӣ, такмилдиҳӣ ва мукаммалгардонии ҷанбаҳои ҳарбии ҳамкорӣ, муқовимати шадид бо терроризм ва экстремизми байналмилалӣ, аз ҷумла алайҳи ҳизб ва ҳаракатҳои террористӣ ва дигар таҳдидҳо ба шумор мераванд. Мо бояд дастљамъона бар зидди ифротгароён мубориза барем.
Дар эълони эъломия дер кардед, зеро ба он имрӯз ниёз нест
Written by CомонаГурўҳҳои иғвоаангезу моҷароҷў, дасисабозу ифротгаро боз чандин асосҳоро барои оғози фаъолияти нави хеш бо номи ҷадид Паймони Миллии Тоҷикистон пеш меоранд. Зеро бо номҳои қаблӣ амалу рафторҳои ноҷавонмардонаву хиёнаткорона аллакай сурат гирифтанд. Бояд бо номи баландтаре ин маротиб мардумро сӯи ғаразҳову ниятҳои сиёҳи хеш кашанд. Зери номи ислом, ислоҳоти иқтисодӣ ва рушди Тоҷикистон, озодандешони тоҷик барор наёфтанд. Имрӯз ин гурӯҳҳои шикастхӯрда мехоҳанд муттаҳид шаванду бо дасисаву найрангези нав мардумро ба сӯи мақсадҳои муғризонаву нопокашон ҷалб созанд.
27 соли соҳибихтиёриву соҳибдавлатӣ 27 китоби бузург, иқдомҳои созанда, амалҳои хайру савоб дар роҳи рушду пешрафти тамоми самтҳои муҳиму афзалиятноки мамлакат ва манфиатҳои миллӣ буд. Мо баъди дасисаву моҷароҳои солҳои навадуми асри гузашта, ки бо дасти гурӯҳҳои зархариду моҷароҷӯ анҷом ёфт ва тамоми самтҳо, иқтисоду иҷтимоиёти кишвар фалаҷ гардида буданд. Боиси он шуд, ки ҷумҳурӣ ба қатори қашшоқтарин давлатҳои дунё ворид гардад, дар давоми 27 сол ин оқибатҳои харобиовари дасти онҳо барқарор ва рушду пешрафти самтҳои муҳими мамлакат таъмин карда шуд.Ҷумҳурии Тоҷикистон аз ҷониби як қатор созмонҳои бонуфузи байналмилалӣ ҳамчун минбари рў ба рушд инкишофёфта шуд. Сатҳи камбизоатӣ аз 85 фоиз то 29 фоиз коҳиш дода шуд. Он бандҳои бисёр аламоваре, ки шумо дар эъломияи худ изҳор доштед, ҳама ба маротиб таъмин карда шудаанд ва беш аз ин иқдомҳои бузургу созандае амалӣ гардиданд, ки мислашро таърих ёд надорад. Шумо дар тартибу эълони эъломияи худ дер кардед. Зеро ба он имрӯз ниёз нест.
Зуҳурзода З.
Дар охири асри 20 ва ибтидои асри 21 падидае ба номи «Терроризм» махкам кувваат гирифт, ки ба воситаи пуркуввати мубориза барои манфиатхои сиёси, идеологи ва геополитики табдил ёфтааст. Террор-аз калимаи лотини гирифта шуда, маънояш тарсу харос, дахшат мебошад. Терроризм сиёсати тарсонидан, ба дахшат афкандан, пахш кардани ракибони сиёси бо рохи зурию дахшатафкани мебошад. Хар як мафхум таърихи пайдоиши худро дорад.
Шаклхои зухури терроризм хеле гуногун мебошанд. Бинобар ин мутахассисон онро хар гуна таксимбанди мекунанд, терроризм байналмилали, давлати, гуруххои мухолифи давлати ва дохили давлати. Аз руи хислати ичтимои бошад, терроризми ичтимои, дини ва этники мебошад. Бовучуди ин як тарифи мукаммали терроризм не, балки даххо таъриф вучуд дорад. Нишонаи асосии терроризм ин амали зуровари ва дахшатафкани ба хотири ба даст овардани максадхои сиёси мебошад. Мушохидахо нишон медиханд, ки аксаран шахрвандони точикистон ба кишвархои оисиёи Маркази ба Русия, яъне кишвари мухочирати мехнати кори бо рохи найранг ва сардаргуми шомили гуруххои созмонёфтаи чинои мегарданд. Терроризм, террористхо ва гуруху харакатхои мамнуъи ифроти ва танхо мояи ташвишу нигаронихо дар точикистон шудааст, балки онхо барои тамоми кишвархои чахон хатарзо мебошанд. Бештар чавоне, ки дар шабакахои ичтимои шомили гуруххои мазхаби хастанд ё дар мавзуъхои динию мазхаби бахсхои тунду гохе холи аз мантик доир мекунанд. Чавоне, ки зохиран мазхаби, аммо бо диниши мукаммали дини номусаллах мавриди хадафи чиддагарон ё афроти мацзшуи ифротгаро карор мегиранд. Президенти кишвар, Пешвои миллат, Эмомали Рахмон зимни мулокоташ бо ахли чомеа аз он изхори нигарони кард, ки баъзе гуруххо аз низоми мусоиди чомеаи шахрвандии Точикистон суистифода менамоянд. Ба гуфтаи у «Ифротгарои ва таассубу хурофот коштани тухми кинаву адовати диниву мазхаби маргталабихои дини, суистифодаи ислом бо царазхои сиёсии гурухиву шахси ва дигар аъмоли номатлуб, ки имрузхо моро водор месозанд, ки моро дар ин самт тадбирхои катъи андешем. Хурофот, таасуб, ифротгарои ва бесаводи чахолат ва торикист ва ба мардум танхо бадбахти меорад. Аз ин ру хар як шахрвандро зарур аст, ки худро нисбати ин амалхои номатлуб бетараф нагирифта, бар зидди он мубориза барад. Нагузорем, ки фарзандони мо, ё ин ки чавони диёр фирефтаи чунин гуруххои номатлуб гарданд. Набояд моя бадбахтию сиёхрузии худ, фарзандон ва хаватанон шавем. Хамчунин дастуру супоришхои асосгузори сулху вахдати милли, пешвои миллатро сармашки кори худ намуда, бахри пойдор нигох доштани якпорчагии давлати сохибистиклоламон талош варзем. Нагузорем, ки нохалафон тинчию оромии давлати моро халадор созанд.